Дар бораи филм
Ҷулия боре фарзандашро аз даст дода буд. Ғаму андӯҳ қариб буд ӯро девона кунад, аммо баъди солҳои зиёд ӯ бори дигар омодаи модар шудан аст. Барои он ки таваллуд бидуни ҳодиса гузарад, духтурон ду қоидаи соддаро тавсия карданд: риояи қатъии низоми истироҳати бистарӣ ва канорагирӣ аз ҳатто хурдтарин стресс. Аммо риояи ин дастурҳо дар хонае, ки арвоҳи гузашта занеро таъқиб мекунанд, чандон осон нест.