Дар бораи филм
Онҳо се нафаранд — Куттан, Аҷу ва Дивя. Онҳо на танҳо хешовандии амакбача-холабачагӣ доранд. Дар асл, онҳо наздиктарин одамони ба ҳамдигар мебошанд, ки аз кӯдакӣ ҳама чизи хубу баде, ки ба сарашон меомад, бо ҳам тақсим мекарданд. Дар кӯдакӣ онҳо як дунёи муштарак доштанд. Пас зиндагии калонсолон оғоз ёфт. Ҳар кас бояд дар он ҷои худро меёфт: волидони Дивяро ба шитоб ба марде, ки ба назарашон мувофиқ буд, ба шавҳар доданд. Куттан таҳти фишори модараш барномасоз шуд. Ва Аҷу... хешовандон аз ӯ даст кашиданд, монанди гӯсфанди беному нишони оила — агар ба падару модари худаш ба ӯ парво набошад, ба кӣ лозим аст, ки барояш ғам хӯрад?