Дар бораи филм
Калонтарин фазобарои ҷаҳон - Байконур - дар мӯҳлате сохта шуд, ки то ҳол фантастикӣ ба назар мерасад. Аввалин бригадаи созандагон дар зимистони соли 1955 ба биёбони Қазоқистон омад, ва дар моҳи майи соли 1957 дар мизи парвоз аллакай ракетаи баллистикӣ меистод. Бо чӣ баҳо ин муваффақият ба даст омад, чӣ гуна ба ин ҷо, ба биёбони бесамар, аввалин эшелонҳо меомаданд - дар ин бора созандаи фахрӣ Виктор Жданов нақл кард. Ӯ ҳамаро ба хотир дорад: гармии тоқатфарсо ва тӯфонҳои регӣ, нақл мекунад, ки чӣ гуна маҷбур буданд даҳҳо километри квадратиро аз хояндагон - паҳнкунандагони вабои сиёҳ - тоза кунанд. Байконур барои замони худ шоҳкории дастнорас дар санъати муҳандисӣ ва сохтмонӣ гардид. Ва тамошобин метавонад бо чашмони худ ба ин бовар ҳосил кунад. Муаллифон бори аввал панорамаи муфассали фазобароро гирифтаанд, ки бузургии он нафасгиранда аст - пеши мо шаҳри воқеӣ бо даҳҳо мизи парвоз, корхонаҳо, фурудгоҳҳо, роҳи оҳани хосаи худ ва дигар объектҳои инфрасохтор паҳн мешавад.