Дар бораи филм
Ҷай — профессори ҷавони боистеъдоди математика аст, ки орзуи ҳимояи диссертатсия ва кор дар донишгоҳи бонуфузи Лондонро дорад. Ҷавон барои амалӣ шудани ин орзу тамоми имкониятҳоро дорад, аммо ягона чизе, ки ӯро дар роҳи шартномаи дилхоҳ бозмедорад, издивоҷ бо дӯсти давраи кӯдакиаш Дия аст. Духтар воқеан орзуи ба шавҳар баромадан ба марди дӯстдоштааш, соҳиби фарзанд шудан ва то абад дар Ҳиндустон зиндагӣ карданро дорад. Рӯзе, аз сабаби бархӯрди манфиатҳо, ҷуфти ояндаи ҳамсарон баҳс мекунанд ва баъд аз он ҳар яке тасмим мегирад, ки танаффус гирад. Аммо Ҷай ҳатто дар хоби даҳшатнокаш тасаввур карда наметавонист, ки як рӯз бедор шуда, худро дар кишвари комилан дигар, дар давраи дигари вақт ва дар вазъияти дигар меёбад. Ва ҳоло ҳар бор, ки Ҷай хоб меравад, ӯро ҷаҳиши бузург ба оянда интизор аст. Ва аҷибтарин чиз он аст, ки инро баргардонидан ғайриимкон аст. Ин боз ва боз такрор мешавад...