Дар бораи силсилафилм
Дар соли 1996, дар остонаи қабули мораторий дар Русия оид ба ҳукми қатл, дар зиндони таъиноти махсус нозири нав — Константин ба кор шурӯъ мекунад. Мисли ҳамкоронаш — духтури зиндон, прокурор, дигар нозирон — ӯ низ шахси амиқан осебдида ва бадбахт аст, дар атрофи ӯ бошад давраи хатарнок ва даҳшатноки миёнаи солҳои 90-ум ҳукмрон аст. Вохӯрда бо падари яке аз қурбониён, Константин мефаҳмад, ки маҳз наздикони қурбониён ҳуқуқ доранд ҳукмро иҷро кунанд. Костя бо дастгирии ҳамкоронаш соҳибкории наве меёбад — иҷрои ҳукми қатлро ба аутсорсинг додан. Аммо ба зудӣ маълум мешавад, ки пул ва адолат бо ҳам созгор нестанд. Ҳамин ки имконияти пул кор кардан пайдо мешавад, одамоне низ пайдо мешаванд, ки тайёранд аз ҳар гуна принсип даст кашанд.