Дар бораи филм
Дар як шаҳрчаи зебои Фаронса Аврора зиндагӣ мекунад, ки ду духтари калонсол ва як дӯсти содиқ дорад ва онҳоро бисёр дӯст медорад. Он чизе ки ба ӯ маъқул нест, тағйирот аст: вақте ки Аврора кораш аз даст меравад ва мефаҳмад, ки ба зудӣ бибии ҷавон мешавад, инро ҳамчун ишора қабул мекунад – ҷаҳонро ҷавонӣ забт кардааст ва дар он ҷо барои ӯ ҷой намондааст. Хушбахтона, Аврора баҳонаи беҳтарин барои оғози ҳаёти нав пайдо мекунад ва ҳатто ҳамаро бовар мекунонад, ки беҳтаринаш ҳоло оғоз мешавад!