Дар бораи силсилафилм
Ҳашт нафаре, ки якдигарро намешиносанд, аз ҷониби ҷуфти Оуэн ба қасри боҳашамате, ки дар ҷазира ҷойгир аст, даъват мешаванд. Меҳмонон, ки дар атрофи мизи калони хӯрок ҷамъ шудаанд, бо ҳайрат мефаҳманд, ки соҳибхонаҳо дар хона нестанд ва танҳо ҷуфти хизматгорон дар он ҷо зиндагӣ мекунанд. Маҳз онҳо барои меҳмонон сабти граммофонро мепартоянд, ки ҳамаро дар куштор айбдор мекунад. Овози номаълум ба ҳар кас ҷазои ба ҷинояташ мувофиқ ваъда медиҳад. Меҳмонон, ки наметавонанд аз ҷазира бираванд, дар дом меафтанд. Касе оғоз мекунад, ки ҳамаи ҷамъшудагонро дар қаср паси ҳам мекушад. «Ва касе намонд» экранизатсияи романи детективии Агата Кристи «Даҳ ҳиндуча» мебошад.