Дар бораи филм
Вақте дугонаҳо Элисро даъват мекунанд, ки барои якчанд рӯз аз шаҳр берун рафта, зодрӯзеро ҷашн гиранд, духтар дудила мешавад — зеро аввал бояд аз дӯстписараш Саймон иҷозат гирад. Дугонаҳо, ки шиддати доимии Элис, тарс ва шубҳаи ӯро эҳсос мекунанд, мекӯшанд чашми духтарро кушоянд, ки муносибати ӯ муқаррарӣ нест ва он чи ӯ эҳсос мекунад, ишқ нест. Элис аз ин вобастагӣ халос шудан мегирад. Аммо дар қаъри дил ӯ мефаҳмад, ки Саймон инро ба осонӣ намегузорад.