Дар бораи филм
Ҳабиб мекӯшад пас аз панҷ соли маҳбусӣ ҳаёти навро оғоз кунад. Вақте ки бародараш Шомил ба роҳи бонди пуртаъсире мебарояд, қаҳрамон бояд интихоби душворе кунад. Ҳабиб барои ҷинояте, ки боиси марги кӯдаке шудааст, дар зиндон нишастааст ва акнун бо тамоми қувва мекӯшад аз ҷиноят дур бошад. Вай мехоҳад гузаштаро фаромӯш кунад ва гуноҳашро ҷуброн намояд. Аммо бародари калониаш дар назди авторитети бераҳм Иброҳим ба қарз меафтад ва таҳдидҳо ҳамоно воқеӣ мешаванд. Ҳабиб мефаҳмад: танҳо ӯ метавонад бародарашро наҷот диҳад. Барои ҳифзи оила ӯ бояд боз аз хат гузарад ва ба ҷаҳони зӯроварие баргардад, ки қасам хӯрда буд, ки барои ҳамеша тарк мекунад.