Дар бораи филм
Достони панҷ дугонае, ки рӯзе қасам ёд карда буданд, ки ҳамеша якҷоя бошанд. Солҳо гузаштанд, дӯстии онҳо ба имтиҳон дучор шуд, аз ҳасад ва рақобат барои мардон соя гирифт ва мулоқотҳояшон кам шуданд. Аммо ногаҳон яке аз дугонаҳо ба дигарон хабар дод, ки хонадор мешавад ва даъватнома ба ҷашни духтарона фиристод. Занони синну соли миёна, сарфи назар аз ҳама чиз, аз дидани якдигар шод мешаванд ва омодаанд ба саргузаштҳои бо машрубот гарм шуда даст зананд. Аммо соҳиби ҷашн худро дер интизор мегузорад...