Дар бораи филм
Бисёр археологҳо орзу доранд, ки асрореро, ки дар ғорҳои қадимаи пурасрор пинҳон аст, кушоянд. Ҷиа ва бародари хурдиаш Люк ҳанӯз дар кӯдакии барвақт ятим монданд. Падару модарашон дар садамаи даҳшатноки ҳавопаймо ҳалок шуданд, аммо ҷасадҳояшон ҳаргиз ёфт нашуд. Пас аз солҳои зиёд Люк, ки ширкати падару модари фавтидаашро идора мекунад, ба дохили як ғор меафтад. Барои ҷустуҷӯи ӯ экспедитсияи наҷотбахш фиристода мешавад, ки Ҷиа низ узви он аст. Онҳо ба биёбон мерасанд, аммо тӯфони шаддоди рег ба онҳо намонад, ки фавран ба ҷустуҷӯ шурӯъ кунанд. Вақте ки ҳаво ором мешавад, онҳо рисолати худро идома медиҳанд. Ба зудӣ онҳо якчанд лошаи ҳайвонотро меёбанд, ки дарунашон комилан холӣ будааст. Пас аз муддате аз сабаби газ таркиши қавӣ ба амал меояд, пас аз он гурӯҳ маҷбур мешавад дар хонаи ношиносе, ки дар он аллакай касе ҳаст, худро маҳкам кунад...