Дар бораи филм
Агар шумо дӯст доред, ки дар хона дар ҳамроҳии дӯстони шодмон нишаста, телевизорро кушоед ва комедияе тамошо кунед, ки шиками шуморо аз ханда дард кунонад, пас ин маҳз ҳамон филме, ки шумо ба хотири ин мақсад меҷустед. Тамошои ин комедия ҳаловати максималӣ ва эҳсосоти зиёдро меорад. Сужа нишон медиҳад, ки чи гуна ду қаҳрамони мо — афсарон Шмидт ва Дженко — бо вазифаи дигаре рӯ ба рӯ мешаванд, аммо илова бар ин, онҳо метавонанд дӯстии худро ба озмоиш гузоранд. Афсарони моро ба вазифаи махфӣ дар коллеч, дар шакли донишҷӯёни пинҳонӣ мефиристанд. Онҳоро вазифаи душворе интизор аст — бидуни фош кардани худ ба ҳайат ҳамроҳ шаванд... Барои ин Дженко қарор мекунад узви клубе шавад, ки бо футбол машғул аст, дар ҳоле Шмидт ба муҳити богемии донишҷӯён дохил мешавад. Ҳар яки онҳо шинохтҳои нав ва шавқҳои нав пайдо мекунанд ва аз ин сабаб дӯстии онҳо оҳиста-оҳиста ба поён мерасад! Оё қаҳрамонони мо метавонанд дар баробари ин душворӣ тоб оваранд ва дӯстии худро нигоҳ доранд?..
